Her zamanki gibi soğuk bir kış günüydü. Babam “Yerler cam gibi oğlum, motosikletle çıkamadığımız yerleri mecbur yürüyerek dağıtacağız” deyince ayakkabılarımı biraz daha sıkı bağladım. Motosikletle gazetelerin geldiği büroya doğru yavaş yavaş ilerliyoruz. İlerlerken devriye gezen polisleri ve sokakları süpüren çöpçüleri selamlıyoruz. Gece milli maç olmadığı için, gazeteler zamanında gelmişti. Babam gelen gazetelerden kendi bölgesindekileri ve benim bölgemde olanları dikkatle ayırıyordu. “50 Akit,30 Yeni Şafak,15 Milli Gazete al oğlum bunlar senin. Abonelerin kapısı açık olmazsa balkonlara atarsın”…undefinedÇok değil bundan altı yedi yıl önceydi. İlk gazete kağıdı, babamla birlikte Keçiören’de dağıtıcılık yaptığımda elime bulaşmıştı. Yıllar sonra bir şekilde kalemle tanıştım, daha sonrada fotoğraf makinesiyle… Kısaca gazetecilik serüvenim böyleydi. Yaşım ne kadar genç de olsa, bu meslekle ilgili hiçbir okul okumadım. Birçok alaylı gazeteci gibi bu işi hiçbir maddi kazanç beklemeksizin, yürekten yapıyorum. Bu meslekle ilgili bir bölümü okumayı çok isterdim; fakat hayat şartları ve maddi beklentiler birçok kişiyi olduğu gibi beni de başka iş alanlarına yöneltti. Gazetecilik mesleğini yapan meslektaşlarımızın birçoğu alaylı.Nevşehir basında bu işin üniversitesini okumuş, yani mektepli dediğimiz kesim maalesef çok az sayıda. Bu haftaki yazımda alaylı mektepli gazeteci arasındaki farklardan bahsetmeyeceğim. İkisinin de kendilerine göre artıları ve eksileri var. Zaten alaylı ve mekteplileri eleştirmek kıyaslamakta bana düşmez.Bu hafta, alaylı olupta bu işin üniversitesini okumak isteyen meslektaşlarımızla bildiğim bazı bilgileri paylaşacağım. Eskiden gazetecilik, radyo, televizyon gibi bölümler sadece örgün okunabiliyordu. Ama son yıllarda bazı gelişmeler oldu. Basındaki yoğun pace nedeniyle bu gelişmeleri kaçıranlar olmuştur.İstanbul Üniversitesi Uzaktan Eğitim Merkezi bünyesinde Gazetecilik ve Radyo Televizyon Sinema bölümü ve Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi bünyesinde Medya-İletişim ve Radyo Televizyon Programcılığı bölümü açıldı.İstanbul Üniversitesi Uzaktan Eğitim Merkezi bünyesinde Gazetecilik Bölümü nün resmi internet sayfasında bölümün süreli yayınlarda; haberci, sayfa sekreteri, redaktör, köşe yazarı, editörlük v.b konularda çalışabilecek; teknik, grafik ve yönetim bilgi ve becerisine sahip uzman eleman yetiştirilmesi amaçlandığı bilgisine yer veriliyor.Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi bünyesinde Medya ve iletişim programı önlisans bölümü ile ilgili verilen bilgilerde, öncelikle yerel medya sektöründe; iletişim becerilerine sahip doğru ve etkili iletişim kurabilen, halka doğru ve dürüst haber ileten, gazeteciliğin temel ilkelerine ve etik kurallarına uyan, etkin hizmet verebilecek yerel medya çalışanı yetiştirilmesinin amaçlandığı belirtiliyor.Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Radyo-Televizyon Programcılığı Önlisans bölümünde ise, öğrencilere radyo-televizyon haberciliği ve yayıncılığı formasyonunu kazandırmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, Programda radyo-televizyon yayıncılığından haberciliğine, radyo-televizyon tekniğine ve yasal konulardan yeni iletişim teknolojilerinin yayıncılıkta yarattığı değişimlere kadar geniş bir yelpazede dersler sunmayı amaçlıyor.Eğitim süresi dört yıl olan İstanbul Üniversitesi Uzaktan Eğitim Merkezi’nde hafta içi web üzerinden verilen çevrimiçi derslere girilmesi gerekiyor. Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi’nde ise böyle bir zorunluluk yok. Bilindiği üzere Açıköğretim fakültesinde sadece vize ve finallere girmek yeterli.Şuan okuduğum mühendislik bölümünün derslerinin ağır yükünü üzerimden atabilirsem bende bu bölümlerden Anadolu Üniversitesi Radyo Televizyon Programcılığı bölümünü okuma niyetindeyim.Açılan bu bölümlerin basında alaylı olupta, imkanlar el vermediği için fakülte okuyamayan meslektaşlarım için bulunmaz bir fırsat olduğunu düşünüyorum…