IDirenmiş, yakılmış bir kentYaşlanmış, yüzü kırış kırışSancılı, acılı bir kral!KölelerinBereketin kilidi belindeYelesine tutunmuş bir aslanınBakıyor banaBelli ki çok yorulmuşSusamış!Eskilerin eskisiSümer’e denk Mısır’dan mı?Asur, Fenike, Hitit ya da İskit mi?Alnındaki her çizgiBir kılıçtan keskin mi?İşteTiranlar zalimlerSemirerekBaşkoyarakUzaklardan geliyorBaşlıyor beklenen çapulCeplerinde nifak bombalarıKıyım üstüne kıyımDemir, altınŞehvet, kin!Ellerde kılıç, kargıÖtelerde açlıkGöç üstüne göçZulüm, savaşBüyü, korku!İktidar sarhoşluğuSarılmış yakalaraBu ne öfkeBu ne kinAf yokSabır yokİncelikİnmiyor yere!IIYesemek’te kükrüyor arslanlarUstanın her çekici bin paraAsativadaya yakılmışPyramus kapkara akıyorGurgum Asur’a teslimAzzi Hayasa yakıp yıkıyorDoğruluk yokAnd yokSöz yokAhlâksızlıkHaksızlık diz boyu!IIISeyhan, CeyhanDicle, FıratYeşilırmakNil, MenderesAyrı ayrı ağıtların esiriKim kime yalvarıyorPaylaşılan da ne?IVAsur, barış dinlemiyorHırçın komşuGüçlü tüccarDüşmüş yollaraYine göz dikmiş altına, gümüşe!Hurri Mitanni yağız atlar peşindeSeyisler, okçular savaşa hazırTekerlekler çemberleniyor sıkıca!İşçiler, tayfalar, süvarilerKöleler, kadınlar, çocuklar, sefillerGöçmen ustalarDemircilerNil’in suyuna dayamışlar ağızlarınıNil suyunda saklı zehir!Her şeyi paylaştıran, putlaştıranFiravunlar, yargıçlarYardakçılarEy günübirlikçilerZulmün ilk elebaşlarıAcı savaşın elçileriHitit’in yaman düşmanlarıFırat’tan Dicle’den utanmadanZalimlerin önünde başeğenlerSırıtarakEvleri yakıp yıkanlarBilmezsinizBilemezsiniz artık!Onlar kiHattiler’in kanatlı atlarına binerYüreklerinde doğrulukSözü ne güzel yazarlardı!(Ankara 2003)