Bugün bir mektup yazdım sanaKelimeler üzerime yıkılırcasına – bir deprem gibi –Soğuğunu hissettim ölümünHalbuki bir umut gibi bekliyordum günbegünKıyasıya bir kavganın ortasındaBir bedenden başka bir bedene geçerkenYa da uçurumun kenarında Tanrı’ya isyan ederkenHep sen geliyordun aklıma
Sana bugün bir mektup yazdımAdres satırlarına “Sokak Kadınlarına” diye yazıp postaladığım!Aşk ile başlayıp yarım yamalak,Anlamsız kelime yığıntıları birikmiş,Birkaç biranın da etkisiyle zırvaladığım,Çalakalem bir mektuptu bu!
Sarı bir sonbahardı bu mektup.Âşıklar bilir; “ Ne zamanki sonbahar düşse kentin çehresine, vakit ayrılıktır.”Halbuki romantizmdir yağmurun altında ıslanmak!Yaprağın düşüşüne inat resmedilir, onca açık sarının ve yeşilin tonları…Yağlı boya bir tablo gibidir SonbaharVe ayrılığı değil, aşkı temsil etmelidir inadına!
Yirmiden sonra saymadığın bir yaştayım şimdi.Bilmediğimden değilİstemediğimden saymadığım.Kahpe bir aşkın uğruna harcadığım ömrümünGururlu yenilgisiyle yaşıyorum diye devam ettiğim bir mektup.Gözlerimde umudun pırıltısı,Gözlerimde aşkın buğusuBiliyor musun? “Ben hala seni seviyorum.”Ne kadar da saçma hâlbukiSiyah çarşafların üzerindeBeyaz insan artıklarının(!) dolaştığı bir yatakta yakalamıştım seniO haldeyken sana âşıkO haldeyken sana tutkun!
Sokaklarda haybeye aşındırırken kaldırım taşlarınıNereden bulduysam bir kâğıt parçasıBir aşk parçasıBir umut parçasıTek bir cümle yıpranmamıştı,Onca ayak eziğineOnca rüzgâr savruğunaOnca yağmur damlasına“Seni Seviyorum” diyordu sahibine.İşte o zaman toparladım kendimiVe bir mektup yazdım sana.Aşk ile başlayıp yarım yamalak,Anlamsız kelime yığıntıları birikmiş,Birkaç biranın da etkisiyle zırvaladığım,Çalakalem bir mektuptu bu!
Yusuf Sezgin AYBEY/ Bugün Bir Mektup Yazdım Sana