Atatürk, hedef olarak hep Batı’yı göstermişti:Batılılaşmak…Hayatta en hakiki mürşit ilimdi, fendi. Bunlar da Batı’daydı.Batı uygarlığı, medeniyetin ölçüsüydü.Bu sebeple hemen tüm alanlarda müthiş bir ithalat başladı o yönden: Alfabe, kılık-kıyafet, saat-ölçü-takvim, harf, soyadı, vs.Sadece bunlar değil tabi.‘’17 Şubat 1926′da kabul edilen Türk Medeni Kanunu ve 22 Nisan 1926′da kabul edilen Borçlar Kanunu İsviçre’den, 1 Mart 1926′da kabul edilen Ceza Kanunu ise 1889 tarihli İtalyan Ceza Kanunu’ndan alınarak yürürlüğü girmiştir. Bu kanunları 1927′de yürürlüğe giren İsviçre’nin Neuchatel Kantonundan alınan Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu takip etmiş, 1929′da ise yürürlüğe giren four Nisan 1929 tarihli Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu da Almanya’dan alınmıştır.’’Atatürk, bir yenilikçi olmadı asla. Reformcu demeli.Osmanlı(İstanbul) hükümetini sevmiyordu. Ama ortak bir noktaları vardı onlarla: Şans.Osmanlı’nın yükselmesine vesile olan Avrupa, Kurtuluş Savaşı’nın da başarıya ulaşmasında yine en büyük pay sahibiydi. Nitekim İngiltere, Yunanistan yerine bizzat kendisi bu savaşla ilgilenseydi, bugün çok farklı bir yarımada olurdu bu coğrafya.Kurtuluş Savaşı, sadece Yunanistan’la yapıldı. Fransa, İtalya, İngiltere gibi güçlerle sıcak temas olmamıştır. Olmuşsa bile, devede kulak denebilecek çapta…Neyse, Atatürk, bu savaşlar neticesinde kazandığı zaferlerin hemen ardından boş durmamış; Batı’nın çeşitli kurumlarını (yukarıda saydığımız kanunlar, değişiklikler örneğin) getirmeye başlamıştı.Bunlar olurken, Osmanlıyla ortak bir hataya imza attığının farkında değildi herhalde. Hatırlayın, Osmanlı’da tüm ıslahatlar, halkın desteği olmaksızın; hatta halktan habersiz ve tepeden inme bir şekilde yapılıyordu. Tanzimat ve Islahat fermanları mesela…Bu yüzden halk o yenilikleri kolayca benimseyemedi. Belki de hiç benimsenmemişti.Amerika’dan John Dewey getirtildi. Eğitim sistemi hakkında 2 rapor hazırladı.19 Mayıs, 29 Ekim gibi resmi bayram törenlerinin kutlanma tarzı bile yine Batı’dan; Sovyet Rusya’dan adapte edildi.Bu liste uzar da gider…Atatürk’ün yanılmıştı.Biz asla Batılı olamazdık. Artık saf yüreklilik mi, iyi niyet mi desek; yoksa gerçekten bunun gerçekleşeceğine inanmış mıydı…-İnanmasa yapar mıydı onca şey!-Sorun, ütopik.-Niye, bizim bir Fransız’dan, bir İspanyol’dan ne farkımız var? Onların da bizim gibi 2 ayakları ve elleri yok mu; onlar da insan değil mi!Evet, insan olarak bir Avrupalı’dan farkımız yok. Ama, sorun şu ki aynı yaşantılara sahip toplumlar değiliz.2 yumurta düşünelim. Birini kaynatalım, diğerini kızartalım. Bu işlemler sonucunda ortaya çıkacak ürünler de eşdeğer olacak mıdır; elbette ki hayır. Biri kaynamıştır, diğeri kızarmıştır. Kıvamları, tatları vesair her şeyleri değişmiştir.Biz de insanız ilkin. Kökenlerimiz ta Adem(as)e gider. Ama biz Avrupalılar gibi Coğrafi keşifler, Fransız İhtilali, Rönesans-Reform hareketleri, Sanayi devrimi, hanedanlık savaşları, Skolastik Ortaçağ,  vs. sancılı ve hareketli dönemleri yaşamadık ki!Padişah sopasıyla oturduk, koyun gibi otladık. Başımızı kaldırdığımız anda kafamıza vuruldu. Halen de vuruluyor.Biz asla onlar gibi olamayız. İskoç eteği giyerek İskoç olamayız. İspanyollar gibi gitar çalamayız. Yunanlılar gibi Ege’ye bakıp felsefe yapamayız. İngilizler gibi siyaset yapamayız. Fransızlar gibi hiç olamayız.Fransızların, Rusların, İngiliz, Alman ve İspanyolların Dünya edebiyatına, felsefesine, bilimine, sanatına kazandırdıklarının yanında biz neler yapmışız!Ve biz hâlâ laiklik, çağdaşlık, özgür düşünce gibi daha birçok konuda onlardan çok ama çok gerilerdeyiz.